Witaj!
Gdy fundamenty są już zasypane nadchodzi czas na pierwszą pracę związaną z instalacjami w budynku. Tak, właśnie teraz jest ostatni moment na zastanowienie się nad rozmieszczeniem najważniejszych przyborów sanitarnych w przyszłych pomieszczeniach. Poza tym trzeba, jak zawsze, dobrać odpowiedni materiał do budowy kanalizacji i skontrolować wykonawcę. Jak to wszystko ogarnąć?
Po pierwsze: planowanie
Nie jest to nic odkrywczego, już wielokrotnie pisałem o tym, że budowa rozpoczyna się od planowania. Nie inaczej jest w przypadku kanalizacji. Twój projekt na pewno przewiduje jakieś ustawienie mebli i przyborów sanitarnych w domu, ale czy na pewno ono Ci odpowiada? Pewnie nie do końca. Na tą chwilę ważne jest gdzie planujesz ustawić wszystko co musi mieć dostęp do kanalizacji: umywalki, wanny, prysznice, zmywarkę, kocioł (skropliny), instalację uzdatniania lub zmiękczania wody, wpusty podłogowe, odpływy liniowe i najważniejsze miskę ustępową. Warto również zastanowić się nad przebiegiem przewodu doprowadzającego powietrze do kominka oraz przepustu do wodociągu i innych przyłączy (które również wykonuje się z rury kanalizacyjnej). Na podstawie tych informacji wykonawca dobierze najlepszy przebieg rur kanalizacyjnych, które w dużej mierze będą znajdowały się w gruncie, więc po zalaniu betonu podkładowego nie będzie do nich dostępu. Trzeba zatem zaplanować wszystko wcześniej i dopilnować, aby wykonawca ułożył kanalizację mądrze. Czyli jak?
Po drugie: prostota
Kanalizacja, jest elementem budynku, który musi działać bez problemu przez wiele lat. Po zasypaniu dostęp do niej będzie możliwy tylko przez małe otwory rewizyjne, więc trzeba ją zrobić raz, a dobrze (chyba że kanalizacja będzie pod sufitem w piwnicy, ale to ostatnio coraz rzadziej spotykane rozwiązanie). A dobrze oznacza jak najprościej. Należy maksymalnie ograniczać ilość rur, załamań i wszelkich komplikacji jakie znajdą się pod powierzchnią posadzki. Najlepiej gdy podejścia kanalizacji do poszczególnych przyborów sanitarnych będą umiejscowione jak najbliżej ich docelowej lokalizacji. Planując ułożenie rur kanalizacyjnych pod powierzchnią posadzki warto spróbować sobie wyobrazić najgorszy scenariusz: że w gotowym domu, za kilkanaście lat kanalizacja się zapchała. Nikt już nie pamięta jak jest zrobiona, zdjęcia dawno się zgubiły, a rury trzeba pilnie udrożnić. W takim razie w którym miejscu będzie wprowadzony przewód do udrażniania rur? Czy uda się go wprowadzić czy może jest po drodze zbyt dużo kolanek, trójników i zawiłości w których może utknąć? Czy odcinki proste bez żadnego dostępu i rewizji nie są zbyt długie? Przeanalizowanie całego układu rur pod tym kątem może zaoszczędzić sporo problemów w przyszłości.
Nie am nic na temat głębokości wyjścia rury kanalizacji z budynku.
U mnie jest 130cm – obłęd.
Witaj ooo!
1. wyjście rury kanalizacyjnej powinno być dopasowane do szamba, oczyszczalni lub kanalizacji do której będzie podłączone.
2. wyjście kanalizacji nie powinno być płycej niż głębokość przemarzania gruntu w danym obszarze +30cm.
Pozdrawiam
Witam.. Czy piony kanalizacyjne które przechodzą przez chudziaka trzeba dylatować…?
Tak.
Dzięki, rozumiem że zwykła taśma do dylatacji wystarczy…
Jeśli zależy Ci tylko na dylatacji, to wystarczy. Jeśli przejście ma być szczelne dla wody, ma być powiązane z hydroizolacją posadzki, to trzeba zrobić przejście inaczej.
To proszę o potwierdzenie czy dobrze myślę, że opcje są dwie.
1. Jeśli na rury damy przepust, to sam przepust można uszczelnić przy wykonywaniu izolacji papą, oczywiście papa termozgrzewalna i objechać dookoła uszczelniaczem bitumicznym, a przestrzeń między rurami również uszczelnić uszczelniaczem.
2. Jeśli rurę owiniemy taśmą do dylatacji, np centymetr, czy półtora, to również przy wykonaniu izolacji podłogi z papy doszczelnić dodatkowym kawałkiem papy z otworem jaka jest rura i doszczelnić np. uszczelniaczem bitumicznym…
Kielichy rur mogły by wystawać również centymetr, dwa ponad beton…
Która opcja lepsza….
Najlepsza jest opcja nr 1. Pomiędzy przepust, a rurę kanalizacyjną powinno się włożyć taśmę bentonitową, tak aby to połączenie miało pewną elastyczność ze względu na możliwe osiadania posadzki.
W wersji nr 2 dość trudno będzie trwale połączyć papę z rurą.
Potwierdzam z obserwacji jednego budynku, że poziom kanalizacyjny regularnie zatyka się na kolanie 90 stopni, tak więc na swojej budowie zastosuję mniejsze kąty kształtek.
Poszukiwałem informacji czy odpowietrzenie poziomego odcinka rury kanalizacyjnej od szamba do łazienki na parterze ma być w konkretnym miejscu budynku, czy dowolnym. Rura wznosi się, więc wydaje się że na końcu będzie najlepiej, ale ze względu na pojemności i rezonans w rurze może być inaczej.
Witaj Robert!
Dokładnie tak, kolanka 90° są problematyczne i należy ich unikać.
Odpowietrzenie poziomego odcinka powinno znajdować się na jego najwyższym końcu. Jeżeli poziom się rozgałęzia, to powinno być kilka odpowietrzeń.
Pozdrawiam